Waar moet je binnen twee weken met bijna negenhonderd bejaarde en doodzieke dieren naartoe? "Het zal wel een spuitje worden. Dit is een groot drama voor ons", zegt Alice van Duijn in tranen. Samen met haar man Steven drijft ze de stichting Dierenthuis in Laarbeek, waar krakkemikkige katten en honden worden opgevangen. Maar volgens de gemeente Laarbeek is Dierenthuis eigenlijk geen pension én past het niet in het bestemmingsplan. De rechter was het daar gisteren mee eens. Nog vóór de kerst zouden alle dieren weg moeten zijn.
En dus is recente aanwinst Woepie de allerlaatste binnenkomer bij Dierenthuis. Hondje Woepie is jarenlang van een zwerver geweest. Na zijn dood vond het beestje, de ogen zo onder de zweren dat ze verwijderd moesten worden, even onderdak bij het Leger des Heils en het asiel. "Maar een blind hondje als Woepie is niet plaatsbaar. En dan belt het asiel naar ons, en wij bieden hem hier graag een paar heerlijke laatste jaren op ons 30.000 vierkante meter grote terrein", zegt Alice van Duijn.

Vechten

"Maar nu kan dat dus niet meer. We zitten echt met de handen in het haar. Toch zullen we blijven vechten voor onze dieren, ook omdat we zoveel steun krijgen uit het hele land. We geven ons geld liever uit aan de dieren dan aan juridische procedures, maar het is niet anders." Volgens B. van der Goen, advocaat van de stichting, is de Raad van State de volgende stap. In 2007 betrok Dierenthuis, komende vanuit Wilbertoord, het riante stuk grond in Laarbeek, waar behalve een woonhuis verschillende opstallen voor de honden en katten op staan.

De vorige eigenaar hield hier honden en paarden, en dat was dan ook de bestemming: honden- en paardenpension annex agrarisch gebruik. Dertig vrijwilligers en 800 donateurs zorgen dat het de honderden harige bewonertjes, variërend van een mishandelde hond met zware hersenbeschadiging tot een kat met astmatische bronchitis, aan niets ontbreekt.

Per week gaat er zeshonderd kilo vlees doorheen. Maar volgens de gemeente was de vestiging van Dierenthuis van meet af aan in strijd met het 'bestemmingsplan Buitengebied' en is permanente opvang iets heel anders dan een dierenpension. "We moesten dit voorjaar al weg op last van een dwangsom van 75.000 euro.

Mede door ingrijpen van commissaris van de Koningin Hanja Maij-Weggen, een echte dierenliefhebster, kregen we wat respijt en zijn we de juridische strijd aangegaan. Maar de rechter heeft zuiver en alleen naar de letter van de wet gekeken", zegt een teleurgestelde Van Duijn.

Wanhopig

"Als we al niet in een voormalig dierenpension mogen zitten, waar horen we dan wel thuis? Niet op een industrieterrein, ook niet in een woonwijk en ook niet in een agrarisch gebied. We weten het niet meer. We zitten hier volledig omheind op eigen terrein, we veroorzaken geen stank- en lawaaioverlast, dat hebben we laten onderzoeken. De gemeente kwam met een veel te duur en te klein alternatief, 5000 vierkante meter terwijl we nu 30.000 hebben. We zijn echt wanhopig. Als we niet binnen twee weken weg zijn moeten we een dwangsom van 75.000 euro betalen en de gemeente mag zelfs gebruikmaken van bestuursdwang en ons ontruimen."

De gemeente Laarbeek laat bij monde van voorlichter Linda Jacobs-Derks van de Ven weten dat het college zich nog moet beraden over de uitwerking van het oordeel van de rechter: "In principe heeft Dierenthuis nu nog twee weken de tijd om een eind te maken aan de strijdige situatie. Maar of de dwangsom van 75.000 euro daarna inderdaad geïnd gaat worden en hoe het zit met een eventuele ontruiming, daar kan ik nu nog niets over zeggen."

bron: telegraaf.nl